5 BOEKEN DIE ME BIJBLEVEN

 

De laatste weken lukt het me niet altijd om te focussen op het schrijven. Dat komt vast weer goed en gelukkig kan ik mijn tijd ook vullen met lezen. Dat doe ik graag en veel.
Soms vraagt iemand me wat mijn favoriete boek is, en of ik bij het lezen geen last heb van ‘beroepsdeformatie’. Het schrijven en lezen zit elkaar niet in de weg: ik kan genieten van het lezen, me mee laten voeren door een verhaal én oog hebben voor het vakmanschap van de auteur. Eén favoriet boek heb ik niet, dat hangt ook af van mijn gemoedstoestand op het moment dat ik iets lees. 
Deze keer geen blog over schrijven, maar – in willekeurige volgorde – een lijstje van vijf boeken die me om uiteenlopende redenen zijn bijgebleven.

 

  1. Kroniek van een aangekondigde dood van Gabriel Garcia Marquez.
    Niet vanwege de (in dezer dagen extra wrange) wat onheilspellende titel, maar vooral vanwege die allesomvattende beginzin: ‘Op de dag dat ze hem zouden doden, stond Santiago Nasar om 5 uur 30 ’s morgens op om de komst van de boot, waarmee de bisschop zou arriveren, af te wachten.’ Daar hoef ik niets meer aan toe te voegen – dat heeft Marquez al gedaan met een prachtig verhaal.

  2. Het Smelt van Lize Spit. Ik werd erin gezogen, in die geschiedenis van drie puberende kinderen in een Vlaams dorp. Ondanks de beklemmende en deprimerende sfeer bleef ik doorlezen, niet in de laatste plaats vanwege dat prachtige Vlaamse taalgebruik. Het einde zag ik niet aankomen, dagenlang ben ik van de kaart geweest. Zelden heeft een boek me zo geraakt.

  3. Het bloedend hart van Marilyn French. Ik las het lang geleden, in een periode van mijn leven waarin ook ik leed aan een gewond hart. Een roman over twee mensen die gevormd zijn door het leven, een onverwachte grote liefde en het dilemma tussen trouw blijven aan jezelf of je aanpassen aan de ander.

  4. De seringenboom. Herinneringen aan mijn broer van Toon Tellegen. Geen dierenverhalen (die ook prachtig en troostrijk zijn), maar jeugdherinneringen aan zijn zes jaar oudere, inmiddels overleden broer. Mooie, fijne portretjes vol liefde en bewondering, en met een dosis fantasie die de herinneringen vaak een absurdistische wending geven. Helemaal in lijn met zijn verhalen over mier en eekhoorn.

  5. Laura H. Het Kalifaatmeisje uit Zoetermeer van Thomas Rueb. Non-fictie, ik begon er met aarzeling aan, want de wereld van het jihadisme staat ver van me af. Dit boek maakt pijnlijk zichtbaar hoe een verloren kind in haar zoektocht naar geluk verkeerde afslagen neemt, waardoor ik er met meer mededogen naar kan kijken. Mooi en leerzaam.

Zit er iets bij dat je nog niet kent en ben je nieuwsgierig geworden? Lezen maar, zou ik zeggen. En altijd leuk als je dan een reactie achterlaat

 

 

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s