Pauze

Veerle is als een van de eersten op het schoolplein, ze rent naar de hoek waar het rektoestel staat. Ze legt haar handen op de metalen stok, trekt zich op en draait een rondje, zoals ze dat bij turnen heeft geleerd. Haar hoofd scheert rakelings langs de rubberen tegels, maar ze weet precies hoe ver ze kan gaan. Nog een rondje draait ze, en nog een, tot er een ballet van zwarte vlekken voor haar ogen danst.
Vlak bij de deur staan de andere meisjes uit haar klas. Dieneke als altijd in hun midden. Ze bladeren in een tijdschrift dat Dieneke heeft meegenomen. Even verderop voetballen de jongens, juf Anja en meester Hans lopen heen en weer over het schoolplein.
Veerle maakt zich op voor een nieuwe serie rondjes als luid gelach over het plein klinkt. De meisjes rondom Dieneke kijken nu op en maken aanstalten haar kant op te lopen. Veerle zwaait van het rek af, via de deur naar het gymlokaal glipt ze de school binnen en schiet ze een van de wc’s in. Daar blijft ze zitten, tot de pauze voorbij is en ze als laatste de klas in komt.
De middag gaat maar langzaam voorbij. Eerst moeten ze sommen maken, dan vertelt juf Anja iets over Spanje. Het laatste kwartiertje mogen ze tekenen. Veerle bijt op de punt van een rood kleurpotlood en staart naar buiten, waar de eerste moeders zich al op het schoolplein verzamelen. Wie zou haar komen halen, vandaag? Haar moeder? Of toch weer tante Eefje?
Eindelijk brengt de bel verlossing en is de schooldag voorbij. Joelend rennen haar klasgenootjes naar de gang, Veerle pakt traag haar trommeltje en beker in haar tas en treuzelt tot de gang zo goed als leeg is. Juf Anja kijkt haar even aan, maar zegt er gelukkig niets van.
Op het schoolplein staan nog een paar kinderen met hun moeders bij elkaar. Veerle’s hoofd schiet naar achteren, een brede glimlach trekt om haar gezicht als ze haar eigen moeder bij het hek ziet staan. Ze rent op haar af en slaat haar armen om haar heen.
‘Rustig, meisje,’ zegt haar moeder, terwijl ze de paarse sjaal op haar hoofd recht schikt. ‘Wat gaan we doen – wil je nog met iemand spelen vanmiddag?’
Veerle schudt haar hoofd. ‘Hoeft niet, mam. Ik heb tussen de middag al zó gezellig gespeeld. Nu wil ik lekker met jou mee naar huis.’

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s